Kijken met je hart – Artikel nieuwsbrief 7 juni 2013

Hoe is het met jouw wereld na de “magische” datum van 21 december 2012? De dag dat de wereld zou vergaan. Inmiddels is het al weer bijna een jaar geleden, de wereld is vergaan. Wat heb jij er van gemerkt? Hoe is het om te leven in een vergane wereld?

De vraag of de wereld nou wel of niet is vergaan lijkt op het eerste gezicht een beetje mal, maar ik bedoel hem serieuzer dan je wellicht denkt. Het is namelijk een kwestie van perspectief. Wat was je verwachting en wat neem je dus vervolgens waar.

De aarde bestaat nog. Ze draait nog steeds om de zon, er zijn nog steeds mensen, er is geen grote vloed gekomen, er lijken zich zelfs geen grote drama’s te hebben voltrokken. Toch zeg ik: de wereld is wel degelijk vergaan.

Ik zie het met de dag meer werkelijkheid worden, in mijn eigen wereld en in de wereld om mij heen. En door dat te zien wordt het ook steeds meer mijn werkelijkheid. Wat je waarneemt, verandert je werkelijkheid. Het is een kwestie van kijken.

We zijn vanuit de wereld van de ratio de wereld van het hart binnengegaan. Om dat te kunnen zien moeten we ook niet naar de buitenkant kijken, maar naar het hart van dingen, naar de essentie, naar het wezen van wat we waarnemen.

De manier om dat te doen is om niet met de ogen van het verstand, maar met de ogen van het hart te kijken.
Wat betekent dat in de praktijk? Ik merk al jaren dat als ik met mensen praat over “de toestand van de wereld” dat ik die vaak heel anders zie dan de meesten. Dat geldt op klein intermenselijk niveau, maar ook op wereldschaal.

Wat voorbeelden:

Als ik mensen begeleid bij vragen, vroeger als predikant, later als maatschappelijk werker en nu als Hartfluisteraar, ben ik gefocust op wat er goed gaat, waar de kracht zit, waar de potentie zit. Daardoor ben ik altijd hoopvol over elke klant die bij me komt, want ik weet dat er potentie in overvloed is, altijd! Ik weet dat omdat ik op zoek ga naar wat goed gaat, waar iemand goed in is en dat is altijd te vinden.

Op het nieuws afgaand líjkt de wereld steeds slechter te worden. Mensen worden steeds egoïstischer, harder, minder betrokken. Niets is natuurlijk minder waar. Als ik om me heen kijk zie ik alleen maar meer bereidheid om samen te werken, om het goede te doen, om voor anderen te zorgen. Narigheid wordt steeds minder geaccepteerd. Zowel als het gaat om zinloos geweld tegen mensen, als tegen dieren of het milieu.

Als je naar het grote wereldnieuws kijkt kun je natuurlijk erg verdrietig worden van alles wat niet goed gaat. Burgeroorlog in Syrie, dreiging in Noord-Korea, onderdrukking in nog veel te veel landen, zelfs dicht bij huis.

En juist als ik daarnaar kijk met de ogen van mijn hart zeg ik: het wordt steeds beter. De nieuwe realiteit wordt in sneltreinvaart werkelijkheid. Want wat is er werkelijk aan de hand in de wereld: er is GEEN draagkracht meer voor wat niet goed is. We leven in de tijd van protest en onthullingen. Er wordt zichtbaar wat níet bijdraagt aan een betere wereld, of beter gezegd wat niet bijdraagt aan de wereld zoals die in wezen is: heel.

Het is als met het sprookje van de kleren van de Keizer. Te lang hebben we gedaan alsof de keizer kleren aan had, alsof de werkelijkheid die we met onze 3-dimensonele ogen zagen de werkelijkheid was. In de woorden van een van mijn inspirators Steve Rother (en De Groep): “The problem humans have with reality is they think it’s real.”

Inmiddels weten we beter. De wereld van afscheiding is een illusie. Het is niet waar en daar waar mensen nog handelen vanuit dat bewustzijn, worden ze aan de kaak gesteld.  Politici die liegen vallen door de mand. Regeringen die zich niet inzetten voor het belang van de bevolking moeten weg. Bedrog op grote en kleine schaal wordt aan de kaak gesteld. Vandaar wiki leaks, vandaar protesten in Istanbul, vandaar zo’n gebrek aan vertrouwen in de politiek, vandaar geen draagvlak meer voor zelfverrijking. Oude structuren vallen weg omdat ze een illusie in stand houden.

Het is aan ons, lichtwerkers om daar met de ogen van het hart naar te kijken en het te zien voor wat het is. De schaduw trekt voorbij tot alles in het licht is.

Wat zijn de voordelen van kijken met je hart. Je wordt er een blijer mens van, je energie wordt lichter. Je gaat dat ook uitstralen, het gaat steeds meer deel uitmaken van jouw werkelijkheid en van de mensen om je heen want sinds de Quantumtheorie weten we: waarneming verandert de werkelijkheid.

Hoe kijk je met de ogen van je hart? Het begint met intentie. Vraag je bij alles wat je waarneemt af: wat is de positieve kern, wat is de positieve intentie. Kijk er met met liefde naar. Het klinkt ideaal en is lang niet altijd makkelijk. We hebben allemaal delen in ons die nog vast zitten aan de oude structuur, patronen die we nog los moeten leren laten.

Daarom een simpele oefening. Neem een willekeurige situatie waarin je het moeilijk vind om de goede intentie of de positieve kern te zien. Neem de tijd om te gaan zitten en je af te stemmen op je hart. Als dat lastig voor je is gebruik daarvoor dan de hartmeditaties op de website.

Adem in je hart en vraag je hart om het hart, de kern, de binnenkant, de potentie van de situatie te zien en zie voor je hoe de situatie transformeert in liefde. En verbind je daarmee. Zie voor je hoe de oude situatie als het ware een pop van een rups is en hoe die transformeert als een vlinder. Verbind je daarmee en zie hoe de vlinder wegvliegt. Adem in en uit en laat het los.

Ik wens je liefde en succes bij deze oefening.

Reacties zijn gesloten.