De rust van het Hart – Artikel nieuwsbrief 9 december 2012

We leven in roerige tijden. We lopen naar het eind van het jaar, sowieso al een tijd van onrust. Aan de ene kant kijken we verlangend uit naar de feestdagen en de bijbehorende vrije dagen. Aan de andere kant moeten we ook zoveel in deze periode. Willen we nog even snel dingen afronden voor het eind van het jaar. En vergeet ook alle sociale verplichtingen niet. Hoe en vooral met wie gaan we de feestdagen doorbrengen?
Vooral als je ook nog kleine kinderen hebt, is de decembermaand eigenlijk een onmogelijke periode.

Soms liggen de pepernoten in september al in de winkel en nog voor Sinterklaas werkelijk in het land is, moeten we al weer nadenken over Kerst. Als je zoals ik dan ook nog in Noord-Holland woont, is het van 11 november (Sint Maarten) tot aan nieuwjaarsdag eigenlijk één groot stressavontuur.

Maar dit jaar komt daar nog wat bijzonders bij. We naderen niet alleen het eind van het jaar, maar dat van een heel tijdperk. Het is inmiddels tot de meeste mensen wel doorgedrongen dat op 21 december 2012 “de wereld vergaat”, toch?

Zal 21 december de wereld vergaan? Wat mij betreft: ja en nee. Op een bepaalde manier zal de wereld vergaan, en dat is maar goed ook. Alles waarvan we diep van binnen allemaal voelen dat niet klopt aan onze wereld zal vergaan, is al aan het vergaan. Alles wat gebaseerd is op individualisme, op afscheiding is namelijk al een poosje aan het afbrokkelen. Dat is begonnen in 1987 met de Harmonische Convergentie (HC) van dat jaar.

De Harmonische Convergentie is een constellatie van planeten die eens in de 5000 jaar voorkomt en die het begin is van de 25-jarige afsluiting van een periode in de geschiedenis van de aarde. Dat is waar de Maya kalender over gaat, over de afsluiting van een tijdperk. Gelukkig heeft de aarde een geschiedenis vóór de Maya kalender en ook een leven erna.

Daarom wil ik even uitzoomen naar een langere cyclus dan de 5000 jaar die ik hierboven noemde. Omdat die cyclus iets laat zien van wat er werkelijk aan de hand is de 21e december. En dat is een cyclus van het ontwaken van bewustzijn, een cyclus van bijna 26.000 jaar, waarover in de Hindoetraditie sprake is. Een cyclus waarin ons zonnestelsel zich dichter naar het middelpunt van de aarde beweegt om er daarna weer verder vandaan te bewegen. Dichter naar het middelpunt toe ontwaakt het bewustzijn en verder er van af vallen de aarde en haar bewoners in slaap.

Op dit plaatje zie je dat we nu iets voorbij punt A zijn. We bewegen ons dus richting het middelpunt van de
melkweg, richting ontwaken. We zijn voorbij het dieptepunt van onze beschaving (ongeveer het jaar 0). In die tijd werd de kiem van ontwaken neergelegd, maar niet begrepen. Maar de persoon en de boodschap van Jezus Christus heeft wel de beweging naar bewustzijn op gang gebracht. Rond 1990 was de hierboven genoemde HC en nu zijn we dus een stukje verder en zetten we een definitieve stap in de richting van verder ontwaken.

Dat ontwaken vanaf 1987 kunnen we herkennen aan veel verschillende zaken:

• Verhoogd spiritueel bewustzijn. Tot 1990 was het in de meeste kringen “not done” om te zeggen dat je ergens in geloofde. Sinds die tijd is er een groeiend besef dat “er meer is”. En vandaag de dag is spiritueel bewustzijn prominent aanwezig, ook in de media.

• Een verhoogd eenheidsbewustzijn. De val van de Berlijnse muur en de eenwording van Duitsland was een paar jaar voor het gebeurde ondenkbaar. Inmiddels is het geschiedenis.

• Een grote toename van “probleemkinderen”. De labeltjes kunnen bijna niet aangesleept worden, terwijl wat er werkelijk aan de hand is dat de nieuwe tijd om andere mensen vraagt. Al bijna vanaf hun geboorte zeggen onze beide meiden eigenlijk maar één ding: “niemand vertelt mij wat ik moet doen”. Er zit een kracht in deze kinderen die gekenmerkt wordt door een enorm sterk zelfbewustzijn, een onverdraagzaamheid t.o.v. hypocrisie, een enorm sterk rechtvaardigheidsgevoel en een overtuiging om dwars tegen alle gevestigde ordes in te gaan, als er sprake is van onrechtvaardigheid. En voor de duidelijkheid: voor hen zijn alle oude systemen (school, economie, verdeling van welvaart, etc.) gebouwd op onrechtvaardigheid en ongelijkheid.

Het zijn dus de oude systemen die aan het vergaan zijn. De wereld gaat wel door, maar het zijn wel onrustige tijden. Er is veel onrust in de wereld en in het leven. Onrust in de wereldgebeurtenissen, onrust door de crisissen die elkaar opvolgen, onrust van binnen, vermoeidheid, etc. Er is veel turbulentie. Hoe turbulent het nog wordt voor er zichtbare verbetering optreedt, weet niemand. In die turbulentie is het belangrijk om je rust te bewaren.
En we bewaren onze rust, door in ons Hart te zijn. Rust is namelijk een van de grote kwaliteiten van het hart. Het lijkt soms wel of er onrust in ons hart is, maar schijn bedriegt. Onrust komt namelijk nooit uit je hart. Juist omdat er in ons hart altijd rust is kunnen we de onrust daar zo goed ervaren.
Er is een mooie uitdrukking voor als we schrikken, dan slaat de schrik ons om het hart. En dat is ook precies wat het is. De schrik komt van buiten en gaat richting het hart, slaat zich er om heen, maar…komt er niet binnen. In ons hart zelf blijft het rustig. Alleen als we niet in ons hart zijn, worden we door de schrik, de onrust of welke emotionele reactie ook, meegesleept.

Ons hart zelf, is altijd een oase van rust. Hoe beter je de weg naar je hart kent, des te rustiger je leven is midden in de grootste onrust.

Het is dus de kunst je niet mee te laten slepen door wat er om je heen gebeurt. Hoe heftig of hectisch, hoe energetisch zwaar het ook lijkt te zijn. Je kunt je rust bewaren door in verbinding te zijn met je hart. En juist als het om ons heen zwaar wordt, krijgen we de neiging niet naar binnen te keren. We gaan dan juist naar buiten. We gaan het gevecht met de omstandigheden aan. We gaan met de onrust mee.

Realiseer je, vooral in deze tijd, dat er altijd een plek van rust, kracht en zekerheid is. Diep van binnen, maar slechts een paar in en uitademingen van je vandaan. Voor wie dat nog niet zo makkelijk vindt om daar te komen, luister naar de meditaties op de website.
Ik wens je veel rust toe de komende tijd.

Reacties zijn gesloten.