Denken met het hart en voelen met je hoofd – Artikel nieuwsbrief 24 november 2012

Afgelopen week had ik een skypesessie met een klant. Zoals de meesten van mijn klanten wilde ook deze mevrouw meer verbinding met haar hart ervaren. We hadden inmiddels twee sessies gehad en ik zag dat er al veel was gebeurd. Haar hart was een stuk opener en begon tot bloei te komen.
Zelf twijfelde ze of het wel effect had. Ze merkte in haar lijf wel dat er een en ander aan het gebeuren was, maar het grote gevoel in haar hart was nog niet gekomen. Wat zou je dan willen voelen, vroeg ik. Hierop moest ze lachen, want ze begreep dat ze eigenlijk geen idee had hoe meer verbinding met haar hart zou moeten voelen.

Het is niet altijd zo we geen verbinding met ons hart hebben, maar we zijn zo niet gewend met ons hart te leven, dat we het niet herkennen. Natuurlijk soms is het helemaal duidelijk. Soms voelen we een overweldigende liefde ten opzichte van een ander, soms voelen we grote passie voor waar we mee bezig zijn, soms weten we heel zeker wat de goede keuze is. Maar meestal moeten we het zonder zo’n spectaculair gevoel stellen. Dan is er geen trompetgeschal, zijn er geen vlinders, is er geen muziek. Dat is misschien jammer, maar geen teken van het ontbreken van een hartverbinding.

Daarom wil ik het in dit eerste artikel in de reeks “De kwaliteiten van het Hart” hebben over het gevoel en het Hart. En de eerste vaststelling is dan dat het hart niet zo veel met voelen te maken heeft. Voelen is een grote kwaliteit van het hart, maar dat is dan vaak een ander voelen dan we denken.

Als we het over voelen hebben, hebben we het meestal over “gevoel”. En gevoel is niet hetzelfde als voelen. Een gevoel is iets wat ons overkomt, terwijl voelen een activiteit is. Het hart heeft namelijk niets met gevoel te maken. Gevoel is veel meer iets van je hoofd.

De gesteldheid van je hart aflezen aan je gevoel, is dan ook één van de grootste valkuilen. Dat vraagt natuurlijk om uitleg.

Wat is de functie van je hoofd? Je hoofd is bedoeld om informatie mee te verwerken. Dat wil zeggen dat wij ons hoofd daar voor kunnen gebruiken. Als we dat niet bewust doen, wil dat niet zeggen dat er geen informatie verwerkt wordt. Het is namelijk wat je hoofd altijd doet. Het verwerkt oude of nieuwe, relevante of irrelevante informatie met behulp van eerder geïnstalleerde software.

Het probleem is vaak dat de software waar we ons hoofd mee geladen hebben verouderd is. Die stamt vaak nog uit onze persoonlijke oertijd en vind zijn oorsprong in negatieve ervaringen. We zouden dus kunnen zeggen dat de computer emotioneel geladen is. Conclusies die worden getrokken zijn vaak gebaseerd op negatieve ervaringen uit onze kindertijd. Ons hoofd weet niet dat ervaringen uit het verleden geen garantie geven voor de toekomst.

Ons hoofd baseert de conclusies vaak op emoties. Ons hoofd is dus een gevoelsgemotiveerd orgaan. Het vraagt zich af: voelde het in het verleden goed om dat te doen, zo niet dan geven we een negatief advies. Beschermde het ons in het verleden voor pijn, dan doen we het nu net zo. We noemen dat vervolgens rationele argumenten, omdat we de ratio toeschrijven aan ons hoofd. Dat wil niet zeggen dat onze mind niet tot rationaliteit in staat is, maar niet als we de computer at random ervaringen uit het verleden mee laat wegen in de besluitvorming.

Wat is de functie van je hart dan? Je hart is verbonden met je kern, met wie jij in wezen bent in je grootsheid en kracht. Je hart staat in verbinding met je goddelijke oorsprong en je (levens)doel. Je hart denkt niet, voelt niet, maar weet. Weet wie je bent, weet wat je nodig hebt, weet wat goed voor je is, weet welke keuze je moet maken, weet welke richting je uit moet. En die informatie komt tot je in heldere impulsen. We herkennen die vaak niet omdat we er of niet op letten, of ons hoofd er mee laten bemoeien.

Hoe herken je het verschil? Het belangrijkste verschil tussen je hoofd en je hart is dat je hoofd altijd meervoudige informatie geeft. Je zou dít kunnen doen, maar ook dit, of dit. En zodra je een van de vele mogelijkheden kiest, wordt ogenblikkelijk de aandacht naar een van de andere mogelijkheden verlegt. Zou je dat nu wel doen, hoor je dan. Het hart is veel eenduidiger. Er is de enkelvoudige impuls om iets te doen. In je hart is geen twijfel, de twijfel komt uit je hoofd.

Een tweede onderscheid is dat je van de spinsels van je hoofd zelden blij wordt. Ze zijn vaak gebaseerd op angst. Van de spinsels van je hart word je wel blij. Je twijfelt of het goed is (vanuit je hoofd) maar als het zou kunnen, of als je het zou durven, zou je er wel blij van worden.
Hoe verbind je die twee? We zijn gewend bij twijfel ons hoofd te laten besluiten op basis van rationele argumenten. Maar wat zijn dat eigenlijk: rationele argumenten? Die bestaan meestal uit een aantal elementen: zo doen anderen het ook, zo heb ik het altijd gedaan, dit verwachten anderen van me, daar zijn de minste risico’s aan verbonden, zo doe ik de minste mensen pijn, etc. Ze zijn dus vaak gebaseerd op angst en vermijding.

Dat komt omdat we ons hoofd de verkeerde opdracht geven. De opdracht zou niet moeten zijn: hoofd is dit verlangen van mijn hart verstandig? De opdracht aan ons hoofd zou moeten zijn: hoofd hoe kan ik dit verlangen van mijn hart vorm geven. Als je dat laatste doet gebruik je beide kanten van jezelf. Dan gebruik je je hoofd en je hart zoals ze bedoeld zijn beiden in hun kracht.

Tot slot wat tips om meer balans tussen ons hart en hoofd te bereiken.
Stuur bij belangrijke vragen die je hebt over jezelf, over je wensen en verlangens je energie eens bewust naar beneden. Doe bijvoorbeeld je ogen dicht of kijk naar beneden, breng je kin wat lager, haal wat dieper adem, leg je hand op je hart, allemaal fysieke bewegingen die je kunnen helpen je energie en je aandacht naar beneden te brengen.

Neem je eens voor impulsen meteen te volgen en er niet eerst over na te denken. Niet meteen de allergrootste, dat is veel te spannend. Zeg niet meteen je baan op, begin niet meteen aan kinderen, beëindig of start de relatie niet meteen. Ik heb het over kleine dingen om mee te oefenen, om vertrouwen te krijgen.

Voor de grote dingen heb je ook je hoofd nodig. Als er de impuls is om je baan op te zeggen vertrouw er dan 100% op dat dat goed voor je is en een uitdrukking van wat je echt wilt, maar gebruik vooral ook je hoofd om een plan te maken zodat dat ook gerealiseerd kan worden. Dus niet je hoofd vrijelijk toestaan om zijn angsten er op los te laten, maar gedisciplineerd je hoofd opdracht geven om met een realistisch plan te komen.

Tot slot. Ga minimaal 1 keer per dag zitten en vraag jezelf: Wat wil mijn hart vandaag voor mij? En dan rustig naar het antwoord luisteren.

Reacties zijn gesloten.