Leven vanuit je hart is leven vanuit je kwetsbaarheid – Artikel nieuwsbrief 24 februari 2012

In je kwetsbaarheid schuilt je grootste kracht. Elk kind wordt geboren met een open hartje. Vanaf de conceptie groeit elk mens vanuit zijn hart. De eerste cellen vormen het hart en  in dat eerste hartritme vormt zich een nieuw mens. Met de geboorte komt daar de ademhaling bij. Een vloeiend ritme van je uitstrekken, openen op de inademing en je weer sluiten op de uitademing. Zo begroet een nieuw mensje in alle openheid en kwetsbaarheid zijn leven en alles wat daarbij hoort. Het is zichzelf.

Tot er iets gebeurt waardoor de energie net iets minder gaat stromen. Er hapert iets. De spontane actie, die daarvoor nog op een warm onthaal kon rekenen, wordt opeens niet meer gewaardeerd. Bijvoorbeeld: de eerste weken, maanden wordt de schreeuw om aandacht nog in liefde gesmoord met een warme voedende moederborst. En na verloop van tijd wordt er boos gereageerd op precies dezelfde schreeuw.

Met elke ervaring worden de acties van kinderen net wat minder spontaan. Kleine kinkjes worden patroontjes. Kleine haperingen in de levensstroom worden hobbeltjes, worden blokkades. Zo leren we langzaamaan dat kwetsbaarheid gekwetst worden oplevert en langzaamaan (en soms heel snel bij een werkelijk ingrijpend trauma) leren we ons hart te sluiten en ons niet meer kwetsbaar op te stellen. We leren niet langer onszelf te zijn.

Zo gaan we door het leven. We vertellen elkaar ook dat het goed is om jezelf te beschermen. Je niet te open op te stellen. Mensen die zich te kwetsbaar opstellen vertellen we ook dat ze harder moeten worden. Beter voor zichzelf moeten zorgen. Niet meer overal zo met open ogen in moeten stappen. En natuurlijk klopt dat. Als je je nooit openstelt voor een ander, geen relaties aangaat, je aan niemand bindt, altijd afwacht totdat de ander zich eerst opent, dan is resultaat verzekerd: je zult niet gekwetst worden.

Er is echter een prijs. De prijs is een afgesloten hart en de prijs daarvoor is: geen werkelijke verbinding. Geen hartverbinding.

Zo raken we steeds verder vervreemd van onze kern, van ons hart.  We hebben een rol leren spelen om het theater van het leven te overleven. De een speelt daarbij een rol op de achtergrond, om niet gekwetst te worden, de ander juist op de voorgrond, om precies dezelfde reden. Maar het blijft overleven in plaats van leven.

Zo doen we ons in veel situaties groter, beter, aardiger, liever, stoerder, slimmer, sterker, zwakker, slechter voor dan we zijn.  We proberen vrienden, geliefden, werkgevers, collega’s, ouders, vrienden en familie er van te overtuigen dat we iets zijn wat we niet helemaal zijn. We spelen in allerlei situaties een rol, die niet ver afligt van de werkelijkheid. Een rol die we net aan kunnen, maar die veel energie kost, waardoor het leven net niet vanuit ontspanning gaat.

Om het leven ten volle te leven en de stap van overleven naar leven te zetten, zal je weer terug moeten keren naar je eigen kern, naar je hart. Dat is een spannend proces, maar niet zo gevaarlijk als je hoofd je graag vertelt. Je bent volwassen geworden. Het overlevingsmechanisme had je nodig in je kindertijd. Als kind maken we ons een patroon eigen vanuit de overtuiging dat wie we zijn net niet goed genoeg is. De rol die je aannam was nodig om als kind te overleven. Maar je bent geen kind meer. Je bent volwassen en heel goed in staat om met het leven te dealen.

Teruggaan naar je kern, naar je waarheid voelt kwetsbaar omdat je daarin vroeger gekwetst bent. Maar in je kern ligt je kracht. Wie jij ten diepste bent met al je kwaliteiten is precies goed. Als je dus de buitenkant aflegt en gaat staan voor jou zal je gaan ontdekken dat je in je kracht komt. Uitkomen voor jezelf brengt je in je eigen kwetsbare kracht.

Hoe kunnen we dat doen?  Natuurlijk op allerlei manieren. Er zijn tal van workshops, coachingsessies, trainingen, seminars, boeken, meditatiemethoden, healingwerk en natuurlijk vooral het leven zelf om je te helpen dichter bij jezelf te komen. Maar in lijn met dit artikel heb ik wat tips die wat ongebruikelijker zijn.

  • Ontdek eens waar je in je leven nog een rol speelt en waar niet. Welke rollen speel je? Welke geven je energie en welke kosten je energie? En speel je die rol op een manier die bij jou past of ben je iemand aan het imiteren?  Ga eens bewust ontrollen. Breng langzaamaan, of zo snel als je durft het aantal situaties waarin je een rol speelt terug tot minder dan de helft. En natuurlijk uiteindelijk zo ver terug als comfortabel voor je is. Geef bijvoorbeeld aan collega’s eens toe dat sommige onderdelen van je werk je moeite kosten. Biecht eens aan vrienden, die dat nog niet van je weten, op wat je liever voor je houdt omdat je bang bent erop afgerekend te worden.
  • In welke situaties voel je je kwetsbaar en kijk dan eens hoe erg dat is. Stel je eens wat vaker kwetsbaar op en kijk of je de kracht die erin verborgen ligt kunt ontdekken. Als jij bijvoorbeeld niet langer op hoeft te houden tegenover vrienden en collega’s dat het knap hard werken is om een baan, kinderen en een sociaal leven te combineren en er daarbij ook nog jong en vitaal uit te moeten blijven zien; dan zou het wel zo kunnen zijn dat het voor de ander ook makkelijker wordt om dat toe te geven. Dan ben je zo maar van de tobber (in eigen ogen) tot voorbeeld geworden voor de ander. Het wil daarbij wel eens helpen om het via de band te ontdekken. Daar bedoel ik mee: kijk eens naar situaties waarin anderen zich kwetsbaar opstellen en wat je daar werkelijk van vindt. Is dat altijd een teken van zwakte of soms ook van kracht?
  • Ga eens naar binnen en maak eens contact met een diepe wens. Een wens waarvan je denkt dat die niet verwezenlijkt kan worden. En ga het eens met mensen over die wens hebben. Wellicht kan de wens inderdaad niet verwezenlijkt worden, misschien ook wel. Maar het belangrijkste is dat je de wens deelt met anderen, dat je anderen daarin zo dichtbij laat komen.
  • Maak eens een lijstje van dingen waar je niet goed in bent. Dingen die je niet doet omdat je bang bent dat ze niet lukken, of die je wel doet, maar met grote moeite. Kijk dan eens in je omgeving of er mensen zijn die die zaken met gemak lijken te doen. Je raadt het waarschijnlijk al. Vraag eens aan anderen of ze je daarbij willen helpen, of het voor jou te doen.

Zo maar wat manieren om te onderzoeken hoe je het patroon van je anders voordoen dan je bent kunt doorbreken. Met natuurlijk als doel meer vanuit je zelf, meer vanuit ontspanning, meer vanuit je hart te gaan leven.

 

Reacties zijn gesloten.