Waarom je niet naar je hart moet luisteren – Artikel nieuwsbrief 10 februari 2012

Afgelopen week zag ik een oud nummer van Vrij Nederland met de covertekst: “Waarom je niet naar je hart moet luisteren.” Dat druist natuurlijk in tegen alles waar ik als hartfluisteraar voor sta. Daar wilde ik dus meer van weten. Tot mijn eigen verbazing was ik het met het artikel eens. Sterker nog, het gaf me meer inzicht in de werking van het brein en het hart en de rol die intuitie hierin speelt.

Het artikel komt er kort gezegd op eer dat mensen vaak niet meer de moeite nemen om echt over zaken na te denken. Ze volgen dan hun “intuitie”, door de schrijver afwisselend omschreven als korte gedachtegolven in het hoofd, en het gevoel.

Ja, als dat wordt bedoeld met luisteren naar je hart, ben ik het er wel mee eens. Geloof nooit de stemmetjes in je hoofd. Maar echte intuïtie is natuurlijk niet je gevoel en al helemaal niet de stemmetjes in je hoofd. Intuitie is een diep innerlijk weten, een impuls vanuit je hart .
Over een ding zijn de schrijver van het artikel en ik het eens: je moet je hoofd gebruiken waar het voor bedoeld is. Om over dingen na te denken, om feiten te analyseren.

Hoe weet je dan of je met je intuïtie te maken hebt of met zomaar een gevoel of losse flodders van gedachten? Daar heb ik geen eenduidig antwoord op, maar wel wat tips en aanwijzingen.

De eerste aanwijzing is: Intuïtie zetelt niet in je hoofd (lees je gedachten). De hele dag door is ons hoofd bezig met “uit het niets” opkomende gedachten. Vaak zijn die erop gericht ons klein te houden, ons tegen te houden, ons alle kanten op te sturen, behalve de goede, namelijk de kant van onze groei en ontwikkeling. Dit alles met de (goede) bedoeling ons te beschermen, bijvoorbeeld tegen herhaling van pijn en teleurstelling uit het verleden. Je hoofd gilt: nee, niet verliefd worden, zo meteen word je weer in de steek gelaten! Natuurlijk is het verleden al lang voorbij, toch blijft je hoofd je waarschuwen.

De tweede aanwijzing is: intuitie zit niet in je gevoel. Hier bestaat vaak grote verwarring over. Je moet toch je gevoel volgen. Nee!! Je moet niet je gevoel volgen, je moet je hart volgen, je intuitie. Dat is dus niet je gevoel. Je moet je het als volgt voorstellen. Net als onze gedachten, lijkt ons gevoel zo maar “uit het niets” op te komen. Dat is natuurlijk niet waar, ook ons gevoel komt uit ons verleden om ons te herinneren en zo te beschermen tegen nieuwe pijn.

De derde aanwijzing is: Intuïtie zit in je hart. Dat is natuurlijk makkelijk gezegd, maar wat betekent dat dan? Hoe weet je nou wat die intuïtie zegt. Wat komt uit je hart en wat niet?

De belangrijkste stap is om te leren luisteren, maar dus niet naar je gedachten en ook niet naar je gevoel. Waarnaar dan wel? Luisteren naar je hart is in de eerste plaats luisteren naar de stilte, want in de stilte kun je je hart horen fluisteren. Stel een vraag en neem tijd en moeite om stil te zijn. Richt je aandacht op je lichaam als je stil bent. Je zult een ingeving krijgen. Leer herkennen wanneer je hoofd er weer doorheen tettert.

De tweede stap is absoluut vertrouwen op die intuïtieve stroom, die ingeving. Wat je gedachten ook sputteren en hoe je gevoel ook opspeelt. Herken wat zich uit het verleden aandient. vertrouw op je ingeving en analyseer die met een gerust hart. Daarmee bedoel ik: gebruik je hoofd, je brein om te bekijken wat er nodig is om de stap, die zich aandient, te zetten. Wat er misschien eerst moet gebeuren, wat of wie je daarvoor nodig hebt, of je er wel de tijd voor hebt. dat zijn namelijk allemaal dingen waar je intuïtie niets over zegt. daar heb je namelijk je verstand voor gekregen, om te onderzoeken en planmatig te handelen om de wensen van je hart te realiseren.

Reacties zijn gesloten.